O szkoleniu

Studia trwają trzy semestry i obejmują 413 godzin dydaktycznych zajęć, w formie interaktywnych wykładów seminariów, ćwiczeń oraz zajęć praktycznych. Zajęcia audytoryjne odbywają się w soboty i niedziele, średnio dwa razy w miesiącu.

Zajęcia praktyczne, które w całości organizuje Uczelnia, odbywają się w tygodniu. Dokładamy starań, aby były to piątki i poniedziałki połączone ze zjazdem.

Zajęcia praktyczne odbywają się w placówkach służby zdrowia, takich jak: oddziały szpitalne, poradnie czy żłobki. Studenci mają wyjątkową możliwość brania udziału w praktykach na oddziale noworodkowym.

Zajęcia stacjonarne odbywają się w siedzibie Uniwersytetu SWPS lub w innym budynku wynajmowanym przez uczelnię.

Z ważnych przyczyn Centrum Studiów Podyplomowych może dokonać zmian w programie, kadrze i formie studiów.

Cel szkolenia

Celem szkolenia jest uzyskanie tytułu neurologopedy oraz przygotowanie do pracy z pacjentami z dysfunkcjami ośrodkowego układu nerwowego i zaburzeniami mowy, w tym z dziećmi z obciążonym okresem ciążowo okołoporodowym i zespołami genetycznymi.

Dla kogo

Szkolenie jest przeznaczone dla osób zainteresowanych specjalizacją w neurologopedii, a w szczególności dla logopedów i terapeutów pracujących z dziećmi i dorosłymi z zaburzeniami komunikacyjnymi.

Uzyskasz tytuł neurologopedy: zajęcia należą do bloków specjalizacyjnych, tworzących – według charakterystyki zawodu logopedy (nr 2440602 w księdze zawodów opublikowanych przez Ministerstwo Pracy w 1995 r.) – specjalność „neurologopedia”
Zdobędziesz przygotowanie do pracy z pacjentami z dysfunkcjami ośrodkowego układu nerwowego i zaburzeniami mowy, w tym z dziećmi z obciążonym okresem ciążowo okołoporodowym i zespołami genetycznymi.
Czekają cię zajęcia praktyczne w placówkach służby zdrowia (oddziałach szpitalnych, poradniach i żłobkach).
Będziesz mieć możliwość odbycia praktyk na oddziale noworodkowym.
Będą cię uczyć specjaliści: logopedzi, neurologopedzi i pedagodzy.

Świadectwo ukończenia studiów podyplomowych na Uniwersytecie SWPS.

Szkolenia

Diagnoza różnic indywidualnych u dzieci i młodzieży

Diagnoza psychologiczna w praktyce klinicznej