Jak zostać psychoonkologiem?
Specjalizacja: psychoonkolog

Zdjęcie dodane przez Kampus: Pexels
Wybierz najlepsze szkolenie
Sprawdź zestawienie najlepiej ocenianych kursów i studiów dla tej specjalizacji.
Przejdź do rankingu szkoleńPsychoonkologia to dziedzina łącząca psychologię i medycynę w kontekście wsparcia chorych na nowotwory.
Psychoonkologia to specjalizacja, która łączy w sobie wiedzę z zakresu psychologii oraz medycyny, by wspierać pacjentów cierpiących na choroby nowotworowe oraz ich rodziny. Jako obszar interdyscyplinarny, psychoonkologia zajmuje się zarówno psychologicznymi aspektami radzenia sobie z diagnozą nowotworową, jak i wpływem choroby na jakość życia pacjenta.
W Polsce psychoonkolog działający w systemie ochrony zdrowia ma możliwość pracy zarówno w placówkach publicznych, jak i prywatnych. Chociaż w Polskim systemie nie ma jednoznacznej regulacji prawnej dotyczącej tej specjalizacji, to można zauważyć, że następuje wzrost świadomości w zakresie potrzeby szkolenia specjalistów w tym obszarze oraz odpowiednich standardów pomocy psychologicznej dla pacjentów onkologicznych.
Jak zostać psychoonkolog – ścieżka rozwoju:
Wykształcenie bazowe:
- Zazwyczaj wymagana jest posiadanie tytuł zawodowy mgr lub lekarza, a do certyfikatu PTPO mgr psychologii, lekarz lub pielęgniarka
- Ustawa nie określa wymogu ukończenia jednolitych studiów magisterskich, jednak wykształcenie wyższe jest niezbędne.
Certyfikat psychoonkologa nadawany przez Polskie Towarzystwo Psychoonkologiczne to branżowe potwierdzenie kompetencji w zakresie pracy z pacjentem onkologicznym i jego rodziną. Proces jego uzyskania jest wieloetapowy i wymaga zarówno doświadczenia praktycznego, jak i rozwoju naukowo-szkoleniowego.
Aby w ogóle ubiegać się o certyfikat, kandydat musi posiadać wykształcenie wyższe (tytuł magistra lub lekarza), być członkiem PTPO oraz wykonywać jeden z zawodów uprawniających do certyfikacji, takich jak psycholog, lekarz lub pielęgniarka. Już na tym etapie widać, że ścieżka jest skierowana do osób działających w systemie ochrony zdrowia lub wsparcia psychologicznego.
Kluczowym warunkiem jest udokumentowane minimum 5 lat ciągłej pracy z pacjentami onkologicznymi lub ich bliskimi. Oprócz tego kandydat musi spełnić zestaw wymagań obowiązkowych oraz zgromadzić 500 punktów za dodatkową aktywność naukową i zawodową, a także przygotować studium przypadku pracy z pacjentem.
Do najważniejszych wymagań niezbędnych należą:
- ukończenie studiów podyplomowych z psychoonkologii rekomendowanych przez PTPO
- minimum 40 godzin superwizji (z możliwością zwiększenia liczby godzin według decyzji superwizora)
- udział w co najmniej 100 godzinach szkoleń specjalistycznych
- uczestnictwo w minimum 3 konferencjach naukowych o tematyce onkologicznej
- odbycie 100 godzin stażu psychoonkologicznego poza miejscem pracy
- 40 godzin doświadczenia własnego (terapia własna)
System punktowy pozwala natomiast na elastyczne budowanie dorobku – punkty przyznawane są m.in. za udział w konferencjach (czynny i bierny), publikacje naukowe, działalność edukacyjną, dodatkowe superwizje czy uzyskanie stopni naukowych. Przykładowo: publikacja książki naukowej może dać 120 punktów, doktorat 250 punktów, a udział w konferencjach od 10 do 50 punktów w zależności od formy uczestnictwa.
Po spełnieniu wszystkich wymogów kandydat składa wniosek wraz z pełną dokumentacją (dyplomy, certyfikaty, potwierdzenie doświadczenia zawodowego, rekomendacja superwizora oraz studium przypadku). Komisja Certyfikacyjna ocenia kompletność i jakość zgłoszenia, a pozytywna decyzja skutkuje przyznaniem certyfikatu na okres 5 lat.
Certyfikat nie jest bezterminowy – jego przedłużenie wymaga:
- ciągłości pracy z pacjentem onkologicznym
- zdobycia minimum 200 punktów w ciągu kolejnych 5 lat
- złożenia wniosku i wniesienia opłaty
Brak przedłużenia powoduje wygaśnięcie certyfikatu.
W praktyce oznacza to, że certyfikat psychoonkologa jest nie tylko potwierdzeniem kwalifikacji, ale też zobowiązaniem do stałego rozwoju zawodowego, udziału w superwizji i aktywności naukowej. System ten ma charakter branżowy (nie ustawowy), ale w środowisku psychoonkologicznym stanowi istotny standard jakości pracy.
Zgodnie z Ustawą z dnia 18 lipca 2002 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, Dz.U. 2002, poz. 126, rozdział 4 odnosi się do praktyki zawodowej lekarzy, a nie specyficznie psychoonkologów. W polskim systemie nie ma wymogów dotyczących kompetencji dla psychoonkologów w odrębnej ustawie. Można jednak znaleźć wsparcie w rozporządzeniach dotyczących psychologii oraz standardach branżowych przyjętych przez organizacje, takie jak Polskie Towarzystwo Psychologiczne (https://www.ptp.org.pl/), które oparte są na wiedzy eksperckiej oraz Polskie Towarzystwo Psychoonkologiczne (PTPO).
Osoby pragnące pracować jako psychoonkolog powinny posiadać wykształcenie z zakresu psychologii lub medycyny. Wymagane są także różnorodne kursy doskonalące i kwalifikacje branżowe, które są weryfikowane przez organizacje branżowe. Nie ma ustawowych wymogów dotyczących minimalnej liczby godzin szkoleniowych. W praktyce często wymagane są superwizje, jednak nie są one na poziomie regulacji ustawowej, a dotyczą standardów branżowych. Osoby pracujące w tym obszarze powinny dbać o ciągłość edukacji i superwizji w celu podnoszenia jakości usług.
Psychoonkolog może znaleźć zatrudnienie w szpitalach, przychodniach onkologicznych, poradniach zdrowia psychicznego, fundacjach oraz organizacjach non-profit, które wspierają pacjentów onkologicznych. W przypadku jednostek publicznych, zatrudnienie odbywa się zgodnie ze Ustawą o systemie ochrony zdrowia oraz innymi odpowiednimi regulacjami.
